Een artikel van mij, maandag ook te lezen in Veto.


Beheerders en beheerden van diversiteit       

Diversiteit is hot. De openingstoespraak van rector Vervenne liegt er niet om. Gelijke kansen en diversiteit lijken echter wel veroordeeld te zijn om te leven in een discursieve realiteit. Dit betekent simpelweg het volgende: er wordt gepraat over diversiteit. Net zoals er gepraat wordt over de voetbal, over de nieuwe aflevering van Lost en over de rest van de spektakelmaatschappij. Tegelijkertijd weten we dat de ‘realiteit’ van voetbal of van Lost weinig verandert door dit gepraat. Tot zover is het duidelijk.

Er wordt niet alleen gepraat op straat, in de opiniestukken van kranten, maar ook tijdens de colleges. We zijn aan de KUL sinds een jaar zelfs een postgraduaat opleiding rijker die zijn naam niet gestolen heeft: ‘Diversiteitsmanagement’. Het zal managers, beheerders, creëren die diversiteit in goede banen zullen lijden. Nochtans wist een denker als Michel Foucault niets van deze opleiding toen hij lang geleden stelde dat er ‘veel gepraat wordt over de Andere, maar niet met de Andere’. Gelijk heeft hij wel gehad. Wie immers 1800 € inschrijvingsgeld kan betalen – en dit voor slechts 21 studiepunten – is niet de Andere die we zo graag willen zien participeren in het hoger onderwijs, maar wél diegene die de Andere zal moeten managen, zijn Anderszijn beheren. De diversiteitsmanager zal genieten van de wetenschappelijke kennis over de Andere en hij zal beslissen wat de Andere zal moeten doen, wil hij integreren, participeren, zich aanpassen, etc... Kennis is macht en die kennis is asymmetrisch verdeeld. Hetzelfde geldt voor het recht om legitiem te spreken over de Andere.


Er zijn drempels op verschillende niveaus die de toegang tot kennis (en macht) kunnen beperken. De meest doorzichtige zijn de financiële drempels. Hierover zal ongetwijfeld gepraat worden tijdens de colleges van deze interessante postgraduaatopleiding. Alleen is het gepraat zonder reflectie vrijwel nutteloos. Reflectie verschilt van gepraat omdat reflectie een consequente, daadwerkelijke vertaling is van het gepraat. Kortom: geen diversiteit noch gelijke kansen met 1800 EUR inschrijvingsgeld voor 21 studiepunten. Naast het ‘gepraat’ en de ‘reflectie’ is er ook een derde optie mogelijk: het zwijgen. Maar het hoger onderwijs zal daarmee nagenoeg niet ‘ver-Anderen’.


Orhan Agirdag

umarim bazilarini (dusundurur demiycem) harekete gecirir
ellerine saglik

Ellerine saglik Orhan, cok güzel yazmissin

Hemfikirim. doorgeprikt staat netjes.

mooi stuk maar zoals je zegt: er wordt veel gepraat over diversiteit; teveel naar mijn goesting; iets anders dat 'hot' is zijn de 'house-negros' in europa of de geproduceerde allochtonen zoals Koçak van Beringen ed. Door zo allochtonen te produceren als het ware en ze voor te stellen als een voorbeeld ben je in de verkeerde richting aan het gaan > klinkt meer als assimilatie als integratie maarja het woord assimilatie komt ook van hun en integratie ook; misschien betekenen deze 2 woorden gewoon hetzelfde maar weten sommigen dat gewoon niet