Dini ibadetlerin ve duaların bir adabı vardır. Kapitalist kültürün içinde her şeyi araçsallaştıran zihniyet; namazı, duayı ve fakirlere yardımı araçsallaştırmakta ve bunların manevi boyutunu yok etmektedir.

Bir ilimizde ki, bu olay basına da yansıdı, kaçak kat yükseltme bedeli olarak kanunsuz bir şekilde toplanan ve zimmete geçirilen paralara gerekçe olarak Ramazan çadırları gösterilmiştir.
Kaçak kat karşılığı para eşittir Ramazan’da fakire yemek yedirme düzeneği içinde para devşirme ne kadar çirkin ve ne kadar acı! Bu, kelimenin tam anlamıyla din tacirliğidir. Hz. Peygamber “Din yoluyla dünya talep edenlere yuh olsun” derken, işte böyle bir aymazlığa işaret etmektedir.
Böylesi tacir tutumları eleştirenleri “aforoz etmek” de ayrı bir ukalalık.

Hz. Peygamberin doğumunu kutlamak adına para devşirenleri eleştirmek din adına suç oluyor.
Fakat Hz. Peygamber’in üzerinden para devşiren daha da kutsallaşıyor.
Ne yaman çelişki.

İslam düşünürü Kindi riyaset ve maddi menfaat amacıyla dini sömürmenin ne anlama geldiğini şu ifadelerle anlatır: “Bilginin uzağında kalan ve heva-heveslerine uyanların amaçları riyaset ve din tacirliğidir. Oysa kendileri dinden yoksundur. Çünkü bir şeyin ticaretini yapan onu satar. Sattığı ise artık kendisinin değildir.
Kim din tacirliği yaparsa onun dini yoktur.” Acaba Kindi, bu ağır ifadeleri niçin kullandı? Yaşadığımız olaylara bakarak bunun üzerinde lütfen düşünün.


Nadim macit - Gazi Üniversitesi Çorum İlahiyat Fakültesi
Temel İslam Bilimleri Bölümü Kelam Öğretim Üyesi – Yenicag yazari.

Pek aliskanligim degildir ama yorum eklemeden sadece 'Ge hebt gelijk RipO, sana katiliyorum' demek istiyorum..