belki  kocasidir 

ik denk dat EsasTurk hier gelijk heeft. En dan nog, wiens zaken zijn het? Ok, je kan wel zeggen "verstoren van openbare zeden" maar als er niemand in de buurt is kan dit toch geen kwaad? (althans ze dachten dat niemand in de buurt was)

Ik snap zeker niet waarom je dit walgelijk noemt? Mogen mensen met een hoofddoek niet verliefd zijn?

aslinda burda kimin ne yaptigi bizi ilgilendirmez dogru.. Ama yazida baska bisey vurgulaniyo... Bazi turbanlilarin, digerlerini 'dinsiz' veya kendilerini 'daha cok musluman' olarak kabul etmesi ama aslinda, kendileri bu tur seyleri (parkin ortasinda boyle resimler, yeri geldiginde o turbani aslinda cikarmalari, giyim kusam, yolsuzluk, hak yeme, luks yasam tarzi, ...) yapiyo olmasi, zit kavramlar oldugu icin, burda ele alinmis.. Yoksa elbette herkes ozgurdur... Ama soyle birsey var, bunu yap yapma beni ilgilendirmez ama bi basi acik insan hakkinda emin olmadigim seyler soylememen lazim...

PS: burda tabiki butun nasi kapalilara deildir lafim, inanci icin kapananlara ve o basortusunun (tabiri caizse) hakkini verenlere birsey demiyorum...

en zoals altijd trappen de meesten erin. Zie eens naar de bron. Ik moet toegeven dat ze sterk zijn in het psychologisch oorlog voeren. De westerse (zonder hoofdletter ! )  journalisten zouden bij hun veel kunnen bijleren.


Het verbaast me dat iedereen er een analoge verhaaltje aan de afbeelding gekoppeld heeft in gedachten namelijk.....ja, dat wat jullie denken. Een beetje kritisch zijn kan geen kwaad zeker. 

Deze versie is beter :
Binnen enkele maanden komt er een nieuwe Turkse film: Emanet. Deze zal ook te zien zijn in de Kinepolis normaal gezien. Het is een familiedrama. De film begint al meteen met een pijnlijke scene: vader Kemal ligt op sterven en zijn laatste wens is het kunnen uithuwen van zijn zoon Ali (23) en dochter Leyla (17, foto zie boven). Moeder Hatice hadden ze vorig jaar al verloren. Zij heeft Leyla altijd aangemoedigd om een hoofddoek te dragen en zelfs in haar sterfbed waren haar woorden: "Ba$ini ört, ba$ini ört......".  Leyla is niet anders als haar leeftijdsgenoten, en dus staan haar hormonen op hol en is toch wat stoutmoedig. Maar wat ze niet kan laten is, ja, haar hoofddoek. Dan zou haar moeders geest in haar graf geen rust vinden (kemikleri sizlar) .Ali moet er maar voor zorgen dat ze nooit iets slecht overkomt. Toch weet Leyla haar Mecnun gevonden te hebben. Hun eerste afpraak is  in de restaurant van het hotel waar Leyla als poetsvrouw werkt. Later spreken ze af in de  çamlica park, Istanbul (foto is dus uit deze scene). Ali komt dit allemaal te weten en weldra stijgt de spanning in de film. Echte aanrader !

Ciao 
 

 

edit: olum, millet uzaya  çikti, biz daha Hurriyet gazetesinin man$etlerini  tarti$iyoz. Aslinda budur ,iste budur utanc verici

Ya konu hürriyet degil, konu Ahmet Hakan'in yazisi.