Pazar gecesi... Pencereden sloganlar duyuyoruz.
Üniversitede aynı yurtta, yan yana odalarda, belki aynı ranzalarda kalan gençler birbirine karşı mevzilenmiş.
"Kahrolsun PKK" diye bağıranlara diğerleri cevap veriyor:
"Yaşasın halkların kardeşliği!.."
Dün bir gazeteci ağabeyimizle telefonda konuşurken eşi kapıyor telefonu... Öfkeli bir sesle soruyor:
"Terörü kınama eylemlerine bakıyorum, bir tane türbanlı yok içlerinde... Neredeler? Niye protestoya gitmiyorlar?"
Televizyonda darbe dönemlerinden hatırladığımız şarkıcılar karalar içinde "milli şarkılar" okuyorlar. Haber kanalları, tahrik büyümesin diye DTP binalarına saldırı haberlerini büyütmemeye çalışıyor.
Sadece evler, yurttaşların yakaları değil, internetin facebook gibi popüler siteleri de bayraklarla, siyah kurdelelerle donatılmış. İlginç grup adlarıyla meşhur sitede yeni gruplardan birine şu isim takılmış:
"Profildeki Artistik Fotoğraflar Kalksın, Yerine Türk Bayrağı Konsun."
Konmuş da nitekim... Teröre lanet gruplarında üye fotoğraflarının yerinde bayraklar dalgalanıyor.
Tam bir seferberlik havası var. Nereye yöneleceği meçhul bir öfke bulutu, kime patlayacağını bilemeden geziniyor.
"Sınır ötesine karşı çıkıyorsunuz. Bunu Amerikan şakşakçılığıyla savunmadığınızı biliyoruz ama..." diye başlayan bir okur mesajı, psikolojiyi çok iyi özetliyor:
"Sabrımız taştı artık... Sağduyumuzu kaybettik. İntikamın cahilce olduğunu bilmemize rağmen cehaleti kabul ettik. Eğer bu sınır ötesi harekât olmaz da bu öfkemiz dinmezse artık birbirimize sataşacağımızı, acının suçsuz Kürt vatandaşlardan çıkacağını görmüyor musunuz?"
* * *
Görüyoruz.
Ve asıl bundan korkuyoruz.
Hedefi muğlak bu duygu patlamasının, bu kör öfkenin, PKK'ya, Barzani'ye ya da ABD'ye uzanamayınca en yakındaki masumları, farklı etnik kimlikten komşuları, aynı ranzada uyuyan arkadaşları hedef almasından, birbirine kırdırmasından ya da ortamdan istifade başka siyasi hesapları görmeye yaramasından korkuyoruz.
PKK'nın el ovuşturarak izleyeceği bu kapışmanın, ülkeyi önce bir kardeş kavgasına, sonra demokratik hakların lüks sayılacağı otoriter bir nizama sürüklemesinden endişeleniyoruz.
Katilleri vuramayan öfkenin, bir arada yaşama kültürümüzü, azmimizi, irademizi vurmasından kaygılanıyoruz.
* * *
Daha da kaygı verici olan, Türkiye'yi birbirine düşürmenin bu kadar kolay olması...
Toplumu bir arada tutan harcın, asırlık bağların, coğrafi, insani ortaklıkların bunca kolay gözden çıkarılması...
Kemiğe dayandığında bıçaklara, kılıfından çıktığında kurşunlara adres sorulmaması...
Kan alınacak asıl damarın bulunamadığından toplumsal dokumuzun morluklar içinde kalması...
* * *
Kimse bu acılardan, dökülen kanlardan çözüm üretebileceğini sanmasın.
Bir "Türk-Kürt kapışması"nda tüm Türkiye'nin kaybedeceğini kimse unutmasın.
Amacın PKK'nın vahşi şiddet politikasına karşı bölge halkını kazanmak olduğu akıldan çıkarılmasın.
Öfkemiz, kardeşliğimizi vurmasın!

Can Dundar (http://www.candundar.com.tr/index.php?Did=5507)

niet schieten op de pianist aub! 

Ik ga akkoord met je Yakamoz, maar de columnist (of de mevrouw) die claimt dat "türbanlilar" niet delen in de agitatie van de bevolking lijkt me een beetje te overdrijven ook. Maar Muzzy heeft gelijk, het is niet "jouw" idee, het is wat de columnist schrijft en dan nog over iemand anders

Acaba Düşünüyorumda Türkiyeye Savaş Açılsa Bu Türbana Karşı Çıkanlar ''Hayır Sen Asker Olamazsın Çünkü Ailenin Başı Kapalı'' Dermi ? Çok Merak Ediyorum..

bazı aptallara ders vermek için hep beraber yanmaya razıyım ben...