Günün sözüyle basliyorum : Ben hergün bir dünya bitiriyorum !

Ben herkes gibi « birgünün » gelmesini beklemiyorum. Gelen günün icinde de yasamiyorum. Bir kendi kurdugum dünyam var. Kulagimda MP 3’üm de Betül Demir Yüregime yaz geliyor diye sarki söyledikce, ben o dünyada 4 mevsim birden yasiyorum.
Gelen gidenler cogaldikca, hersey kücülüyor. Ucmaya hazirim! Beni uçur!

Boslugu doldurmusum bosluklarla..Avuclarimda gözyaslarim. Onlari ilk gördügüm dilenceye verecegim. Acimasizlik gibi bir duyguyla tanisiyorum sanki. Biraz bencillik...Ama yinede insanlik herseyden önce geliyor...

Gözlerimi kapatmak istemiyorum artik. Yasanilcak o kadar cok sey var ki. Bir an bile kacirmaktan korkuyorum. Ve gün gectikce icimdeki korkagi öldürüyorum. Bogaz köprüsü ne kadar da sahane...Bugün beni yine büyüledi!

Icimde kopan firtinalar bana yollumu gösterir. Biraz anormallik icersede, o beni istedigim yerlere götürür. Yasadigim dünya varya, iste o dünya hergün yeniden baslar, ve her gece biter. Hayallerim sona ermez...Idealistlikte herzaman bir adim ilerde! Bu ben! Cilgin, birazda deli, kesinlikle asik ve bir de azim! Evet evet benim dünyam cennet! Degilsede olmali cünkü benim dünyam melekler dolu...

Nesrin Dinc