Agsiklar hani dirseklerini masaya koyar, yanaklarini avuçlarinin arasina alir, sonra gözlerini birbirine diker ya...
Bakarlar birbirlerine, gözlerini çekmeden, oynatmadan, kirpmadan, bakiyormus gibi en derin en parlak aynaya...
Canim birtanem, meçhul askim benim, sende burada olsaydin, bizde bir masada otursaydik, he?
Deniz derini gözlerine, kumral saclarinin sahilinde yuruyormus gibi bende bakabilseydim bre...
Fakat, mechulsun ya, kim oldugunu bilmiyorsun ya, dahada kotusu bende senin kim oldugunu bilmiyorum, of of...
(asik olmamak ne bos bir duygu)
Gelir bir gun elbet, karsilasiriz, tanisiriz, deriz kendi kendimize "ha, senmisin meger my van tru lof"
(keske bende asik olsam)

keh keh keh ^^